L4 w ciąży jest płatne w wysokości 100% podstawy wymiaru, a nie 100% aktualnej pensji brutto. Podstawę najczęściej stanowi średnie miesięczne wynagrodzenie z 12 miesięcy poprzedzających miesiąc rozpoczęcia zwolnienia, pomniejszone o 13,71% składek społecznych. Następnie podstawę dzieli się przez 30 i mnoży przez liczbę dni zwolnienia.
Ile wynosi L4 w ciąży?
W okresie ciąży wynagrodzenie chorobowe i zasiłek chorobowy wynoszą 100% podstawy wymiaru. Nie oznacza to jednak, że otrzymasz dokładnie swoją bieżącą pensję brutto. Jeżeli zarabiasz obecnie 6000 zł brutto, podstawą może być inna kwota, ponieważ zwykle bierze się pod uwagę średnią z poprzednich miesięcy.
Podstawę ustala się z pełnych miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Gdy pracujesz krócej niż 12 miesięcy, uwzględnia się pełne miesiące zatrudnienia.
Jak ustalić podstawę wymiaru?
Najpierw trzeba ustalić, jakie składniki wynagrodzenia należy uwzględnić w średniej. Zwykle bierze się pod uwagę składniki, od których odprowadzane są składki na ubezpieczenia społeczne i które wpływają na wynagrodzenie za pracę.
Do podstawy mogą wchodzić między innymi:
- Płaca zasadnicza.
- Premie miesięczne, kwartalne lub roczne, jeżeli spełniają warunki uwzględnienia w podstawie.
- Dodatki funkcyjne, stażowe i inne składniki związane z wykonywaną pracą.
- Wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych i porze nocnej.
- Składniki wynagrodzenia za okres urlopu wypoczynkowego, o ile podlegają uwzględnieniu zgodnie z zasadami zasiłkowymi.
Nie każdy przelew od pracodawcy zwiększa podstawę. Świadczenia nieoskładkowane oraz składniki, których przepisy nie przewidują do uwzględnienia, pomija się. Jeżeli w którymś z miesięcy pracownica chorowała, sposób uwzględnienia tego miesiąca może wymagać przeliczenia wynagrodzenia do pełnej wysokości albo wyłączenia miesiąca z obliczeń.
Jak obliczyć L4 w ciąży krok po kroku?
Przyjmijmy, że średnie miesięczne wynagrodzenie brutto z 12 miesięcy wynosi 6000 zł. Obliczenie świadczenia brutto wygląda następująco:
- Ustal średnią – zsumuj wynagrodzenia uwzględniane w podstawie i podziel je przez liczbę miesięcy.
- Pomniejsz średnią o 13,71% – jest to część składek społecznych finansowana przez pracownika.
- Podziel wynik przez 30 – jest to stały dzielnik ustawowy, niezależny od tego, czy dany miesiąc ma 28, 30 czy 31 dni.
- Pomnóż dniówkę przez liczbę dni L4 – świadczenie przysługuje za każdy dzień niezdolności do pracy, także soboty, niedziele i święta.
| Krok | Działanie | Uwagi |
|---|---|---|
| 1 | Średnia z wynagrodzeń | Najczęściej z 12 pełnych miesięcy poprzedzających miesiąc L4 |
| 2 | Pomniejszenie o 13,71% | Powstaje podstawa wymiaru świadczenia |
| 3 | Podstawa ÷ 30 | Stały dzielnik dla jednego dnia |
| 4 | Dniówka × liczba dni L4 | W ciąży stosuje się 100% podstawy |
Dla średniej 6000 zł brutto obliczenie wygląda tak:
6000 zł − 13,71% = 5177,40 zł
Następnie:
5177,40 zł ÷ 30 = 172,58 zł za jeden dzień
Jeżeli zwolnienie obejmuje 31 dni, świadczenie brutto wyniesie w przybliżeniu:
172,58 zł × 31 = 5349,98 zł brutto
To przykład uproszczony. W rzeczywistym rozliczeniu znaczenie mogą mieć premie, niepełne miesiące pracy, wcześniejsze zwolnienia, zmiany etatu oraz sposób opodatkowania.
Wynagrodzenie chorobowe a zasiłek chorobowy
Pod względem podstawy i procentu obliczenia są takie same, ale zmienia się rodzaj świadczenia oraz podmiot, który je finansuje. Pierwsze 33 dni niezdolności do pracy w roku kalendarzowym obejmuje wynagrodzenie chorobowe. Od 34. dnia przysługuje zasiłek chorobowy. Dla pracowników, którzy ukończyli 50 lat, limit wynagrodzenia chorobowego wynosi 14 dni.
| Cecha | Wynagrodzenie chorobowe | Zasiłek chorobowy |
|---|---|---|
| Płatnik | Pracodawca | ZUS albo pracodawca jako płatnik zasiłków |
| Okres | Pierwsze 33 dni niezdolności w roku | Od 34. dnia, z uwzględnieniem wyjątków ustawowych |
| Wysokość w ciąży | 100% podstawy | 100% podstawy |
| Podstawa obliczeń | Średnia wynagrodzeń pomniejszona o 13,71% | Ta sama podstawa, o ile nie zachodzą przesłanki do jej ponownego ustalenia |
Wynagrodzenie chorobowe i zasiłek przysługują za dni wskazane na zwolnieniu. Dlatego kwota brutto może być wyższa w miesiącu mającym 31 dni i niższa w lutym, nawet gdy podstawa pozostaje bez zmian.
Dlaczego kwota netto może być inna?
Kwotę brutto można obliczyć według wzoru, ale przejście na kwotę netto wymaga uwzględnienia rodzaju świadczenia. Od wynagrodzenia chorobowego nie nalicza się składek społecznych, ale uwzględnia się składkę zdrowotną i zaliczkę na podatek. Przy zasiłku chorobowym sposób rozliczenia jest inny, ponieważ od samego zasiłku nie pobiera się składki zdrowotnej.
Na wypłatę wpływają także koszty uzyskania przychodu, stosowanie miesięcznej ulgi podatkowej, udział w PPK oraz inne elementy listy płac. Z tego powodu dwie osoby z taką samą podstawą brutto mogą otrzymać różne kwoty netto.
Najważniejsze dla samodzielnego rachunku są trzy wartości: średnia z właściwego okresu, pomniejszenie o 13,71% oraz podzielenie podstawy przez 30. Dopiero tak ustaloną dniówkę mnoży się przez liczbę dni zwolnienia i stosuje 100% z tytułu niezdolności do pracy przypadającej w okresie ciąży.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji z kadrami, płatnikiem zasiłków lub doradcą specjalizującym się w rozliczeniach wynagrodzeń.
