Jak sprzedać nieruchomość leśną?

Jak sprzedać nieruchomość leśną?

Chcąc sprzedać nieruchomość gruntową, znaczna część osób próbuje uzyskać jakiekolwiek informacje na temat lasów. Poszukiwaniom towarzyszy wiele istotnych pytań, przede wszystkim dotyczących tego, czy w ogóle mamy do czynienia z nieruchomością leśną. Ile drzew musi znajdować się na nieruchomości gruntowej, żeby można było mówić o lesie? Czy nieruchomość nie posiadająca drzew nie jest lasem?

W przypadku tego typu pytań z pomocą przyjdzie Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach. W jej rozumieniu lasem jest grunt:

1. xo zwartej powierzchni co najmniej 0, 10 ha, pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi) – drzewami i krzewami oraz runem leśnym – lub przejściowo jej pozbawiony:

  • przeznaczony do produkcji leśnej lub
  • stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego albo
  • wpisany do rejestru zabytków;

2. związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne.”

Można łatwo zauważyć, że niezależnie od tego, czy na nieruchomości gruntowej są drzewa, czy też ich nie ma, grunt jest lasem, jeżeli tak stanowią zapisy w ewidencji gruntów i budynków. Jednakże właściciel nieruchomości, która utraciła w jakikolwiek sposób cechy lasu, jest zobowiązany do odtworzenia leśnego charakteru gruntu.

Należy również zwrócić uwagę na fakt, że użytek leśny na nieruchomości gruntowej może być mniejszy niż 0, 10 ha w przypadku, gdy stanowi łącznie z przylegającym do niego innym użytkiem leśnym kompleks leśny o obszarze wskazanym w ustawie.

Skoro wiadomo już, czym jest nieruchomość leśna, to nasuwa się pytanie, w jaki sposób można ją sprzedać?

Co do zasady, PGL „Lasy Państwowe”, działając w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa, mają prawo pierwokupu nieruchomości gruntowej.

Notariusz zobowiązany jest do sporządzenia warunkowej umowy sprzedaży, jeżeli:

  • z ewidencji gruntów i budynków wynika, iż nieruchomość stanowi las,
  • grunt przeznaczony jest w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo w decyzji o warunkach zabudowy do zalesienia,
  • jest to las objęty uproszczonym planem urządzenia lasu bądź decyzją administracyjną określającą zadania z zakresu gospodarki leśnej.

Tak sporządzony akt jest niezwłocznie wysyłany do nadleśniczego właściwego ze względu na położenie gruntu, który w terminie jednego miesiąca może wykonać prawo pierwokupu. Nadleśniczy korzystający z prawa pierwokupu (za uprzednią zgodą dyrektora generalnego Lasów Państwowych) jest uprawniony do zlecenia rzeczoznawcy wyceny wartości nieruchomości. Jeżeli cena wynikająca z warunkowej umowy sprzedaży rażąco odbiega od ceny rynkowej, nadleśniczy może zwrócić się do sądu o ustalenie nowej ceny gruntu. Do wyjątków od pierwokupu należą sprzedaż gruntu leśnego na rzecz osób bliskich tj. małżonka zbywcy, jego krewnych lub powinowatych w linii prostej bez ograniczenia stopnia, krewnych lub powinowatych w linii bocznej do trzeciego stopnia, osoby związana ze zbywcą z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli a także na rzecz jednostki samorządu terytorialnego. Pierwokupu nie stosuje się także w przypadku dziedziczenia.

Sprzedaż nieruchomości leśnej, choć z początku wydaje się skomplikowana, tak naprawdę, poza prawem pierwokupu, które poniekąd zmusza potencjalnego zbywcę do uważnego zapoznania się z ewidencją gruntów i budynków, nie różni się zbytnio od sprzedaży innego typu gruntów. Dlatego nie warto zniechęcać się już na starcie, bo jak głosi znane przysłowie – nie taki diabeł straszny, jak go malują.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*