W 2026 roku pracodawca wypłaca wynagrodzenie chorobowe za pierwsze 33 dni niezdolności do pracy w roku kalendarzowym. Jeśli pracownik ukończył 50 lat, limit wynosi 14 dni. Od 34. albo 15. dnia świadczenie ma formę zasiłku chorobowego finansowanego przez ZUS. Zasady 33/14 dni w 2026 roku pozostają bez zmian.
Kiedy pracodawca płaci za L4?
Pracodawca finansuje wynagrodzenie chorobowe, a nie zasiłek chorobowy. Limit 33 lub 14 dni dotyczy łącznie niezdolności do pracy w danym roku kalendarzowym, więc kolejne zwolnienia sumują się. Po wykorzystaniu limitu pracownik nabywa prawo do zasiłku chorobowego, który finansuje ubezpieczenie społeczne.
W praktyce nie zawsze ZUS przelewa pieniądze bezpośrednio pracownikowi. W firmie zgłaszającej do ubezpieczenia chorobowego więcej niż 20 osób zasiłek może naliczać i wypłacać pracodawca jako płatnik zasiłków. Nie zmienia to źródła finansowania – po limicie 33/14 dni świadczenie jest zasiłkiem finansowanym z ubezpieczenia społecznego.
Limit dni płatnych przez pracodawcę
| Wiek pracownika | Dni wynagrodzenia chorobowego finansowanego przez pracodawcę | Kto finansuje świadczenie po limicie? |
|---|---|---|
| Poniżej 50 lat | Pierwsze 33 dni niezdolności do pracy w roku kalendarzowym | ZUS finansuje zasiłek chorobowy od 34. dnia |
| 50 lat lub więcej | Pierwsze 14 dni niezdolności do pracy w roku kalendarzowym | ZUS finansuje zasiłek chorobowy od 15. dnia |
Wiek 50 lat bierze się pod uwagę przy ustalaniu limitu obowiązującego w danym roku. Pracodawca wypłaca wynagrodzenie chorobowe za dni objęte zwolnieniem, także za dni wolne od pracy przypadające w okresie niezdolności.
Standardowo wynagrodzenie chorobowe i zasiłek chorobowy wynoszą 80% podstawy wymiaru. W określonych przypadkach, między innymi w czasie ciąży albo przy niezdolności spowodowanej wypadkiem przy pracy, świadczenie może wynosić 100% podstawy.
Kiedy ZUS wypłaca świadczenie od pierwszego dnia?
Okres 33 lub 14 dni dotyczy wynagrodzenia chorobowego pracownika zatrudnionego na podstawie umowy o pracę. W innych sytuacjach zasady mogą wyglądać inaczej. Trzeba też odróżnić limit wypłaty od okresu wyczekiwania, czyli czasu ubezpieczenia potrzebnego do uzyskania prawa do świadczenia.
Okres wyczekiwania wynosi co do zasady 30 dni przy obowiązkowym ubezpieczeniu chorobowym, na przykład przy umowie o pracę, oraz 90 dni przy ubezpieczeniu dobrowolnym. Od tych reguł istnieją wyjątki. Niektóre osoby mogą otrzymać świadczenie bez oczekiwania, między innymi:
- absolwenci szkół lub uczelni objęci ubezpieczeniem w ciągu 90 dni od ukończenia nauki,
- osoby z co najmniej 10-letnim okresem obowiązkowego ubezpieczenia chorobowego,
- ubezpieczeni, których niezdolność do pracy wynika z wypadku w drodze do pracy lub z pracy,
- osoby objęte szczególnymi przepisami wskazanymi w ustawie zasiłkowej.
W przypadku wypadku przy pracy zastosowanie mogą mieć świadczenia z ubezpieczenia wypadkowego. Ich wypłata wymaga ustalenia, że zdarzenie rzeczywiście spełnia warunki wypadku przy pracy, dlatego nie każdy uraz automatycznie powoduje przejęcie płatności przez ZUS od pierwszego dnia.
Ciąża wpływa przede wszystkim na wysokość świadczenia i długość okresu zasiłkowego. Nie oznacza sama w sobie, że ZUS finansuje zwykłe wynagrodzenie chorobowe od pierwszego dnia. Przy umowie o pracę nadal obowiązuje limit 33 dni, a dla pracownika po ukończeniu 50 lat – 14 dni.
Co zmienia rodzaj umowy?
Przy umowie zleceniu nie ma pracowniczego wynagrodzenia chorobowego finansowanego przez zleceniodawcę na zasadach 33/14 dni. Zleceniobiorca może mieć prawo do zasiłku chorobowego, jeśli podlega dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu i spełni wymagany okres wyczekiwania, zwykle 90 dni. Jeżeli ubezpieczenia nie ma, samo e-ZLA nie tworzy prawa do wypłaty.
Podobnie przedsiębiorca korzysta z zasiłku z ubezpieczenia chorobowego, a nie z wynagrodzenia chorobowego od pracodawcy. W jego przypadku znaczenie ma zgłoszenie do dobrowolnego ubezpieczenia i opłacanie składek.
Jakie formalności są potrzebne?
Elektroniczne zwolnienie lekarskie e-ZLA trafia do ZUS, a następnie jest udostępniane pracodawcy na jego profilu PUE ZUS. Pracownik powinien jednak niezwłocznie poinformować firmę o nieobecności zgodnie z zasadami obowiązującymi w zakładzie pracy.
Po otrzymaniu informacji o zwolnieniu procedura zwykle wygląda następująco:
- Lekarz wystawia e-ZLA, które zostaje przekazane elektronicznie do ZUS.
- Pracodawca uzyskuje dostęp do zwolnienia na PUE ZUS i rozlicza wynagrodzenie chorobowe, jeśli pracownik jest jeszcze w limicie 33 lub 14 dni.
- Jeżeli potrzebny jest zasiłek z ZUS, pracodawca przekazuje odpowiednie dokumenty, w tym formularz Z-3 dla pracownika albo Z-3a w przypadkach dotyczących innych ubezpieczonych.
- ZUS albo pracodawca będący płatnikiem zasiłków ustala prawo do świadczenia i dokonuje wypłaty.
Zasiłek chorobowy przysługuje w ramach określonego okresu zasiłkowego, co do zasady do 182 dni. W ciąży lub przy gruźlicy okres ten może wynosić do 270 dni. Po jego wyczerpaniu, gdy dalsze leczenie rokuje odzyskanie zdolności do pracy, można ubiegać się o świadczenie rehabilitacyjne, przyznawane maksymalnie na 12 miesięcy.
Najważniejsza zasada na 2026 rok jest prosta: pracodawca finansuje pierwsze 33 dni choroby, a po ukończeniu 50. roku życia pierwsze 14 dni. Później świadczenie jest zasiłkiem chorobowym finansowanym przez ZUS, choć w większych firmach może być technicznie wypłacane przez pracodawcę.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej. W przypadku wątpliwości dotyczących prawa do świadczenia warto sprawdzić aktualne informacje ZUS lub skonsultować sprawę ze specjalistą.
